( 1 ) سخن فرزند آدم همه وزر و و بال او بود و راحت او نبود الّا آنچه أمر بمعروف بود و باز داشتن از بدى بود يا آنچه ذكر خداى تعالى بود .
241 -
التّؤدة و الاقتصاد و الصّمت جزء من ستّة و عشرين جزءا من النّبوّة .
( 2 ) ساكنى كردن و ميانكارى نگاه داشتن و خاموش بودن جزويست از بيست و شش جزو از پيغمبرى ؛ هر كه اين خصلتها بجاى آورد و بعضى كردار پيغمبران بعضى درجات بيابد .
242 -
الأنبياء قادة « 1 » ، و الفقهاء سادة ، و مجالستهم زيادة .
( 3 ) پيغمبران رهبران دينند ، و فقيهان سيّدان دينند ، و نشستن با ايشان زيادتى بود در دين ؛ يعنى در علم و طاعت و عبادت . حضرت محمّد مصطفى عليه السّلام به مسجد رفت قومى را ديد كه بعبادت مشغول بودند و قومى به گفتن علم ؛ با اين قوم بنشست و گفت : هر دو قوم برخيزند و ليكن اين قوم را فضيلت بيشترست و مرا بدين قوم فرستادهاند . حضرت مصطفى عليه السّلام گويد كه : چون بر روضههاى بهشت بگذريد در آنجا چره كنيد « 2 » يعنى بمجلس علم حاضر شويد تا از علم بهره گيريد ، و مصطفى عليه السّلام گويد كه : فرشتگان هستند كه گرد عالم ميگردند چون مجلس علم را دريابند يك ديگر را آواز دهند و جمله بر آن مجلس حاضر شوند چون به آسمان شوند خداى تعالى اگر چه داناتر و عالمتر بود گويد كه : از مجلسشان چه مقصود بود ؟ - فرشتگان گويند : پروردگارا بهشت ناديده صفت ميكنند ، گويد : از چه مىترسند ؟ - گويند : پروردگارا از دوزخ ناديدهء تو ، خداى تعالى گويد فرشتگان را : گواه باشيد كه ايشان را بهشت ناديده دادم و از دوزخ ناديده ايمن گردانيدم . حضرت محمّد مصطفى عليه السّلام گويد كه : جمعى كه ميان ايشان سخن علم رود ندا آيد از خداى تعالى كه : شما را بيامرزيدم ، و بهر بدى كه كرديد نيكى بنوشتم . و حضرت مصطفى عليه السّلام گويد كه : زيارت اهل علم كنيد كه هر كس كه زيارت اهل علم كند
هامش
( 1 ) در حاشيهء نسخهء عتيقه
« قاده »
را بلفظ « سرهنگان » ترجمه كرده .
( 2 ) مراد آنست كه « چرا كنيد » و ترجمهء لفظ « ارتعوا » است .