222 -
الضّيافة على أهل الوبر و ليست على أهل المدر .
( 1 ) مهمانى بر اهل پشم بود يعنى آنكه چيزى ندارد يا دخلش از دشت و صحرا بود بهر وقتى نتواند كه مأكولى و ما حاضرى سازد چنان كه چهار پاى دوشنده دارد .
223 -
للسّائل حقّ و ان كان على فرس .
( 2 ) خواهنده را حقّيست اگر چه بر اسب آيد ؛ يعنى آنكه رفتنش بر اسب بود چون دست بسؤال بگشايد نشايد كه ويرا نااميد باز گردانيد پس آنكه درويش بود اوليتر بود كش باز نزند ، و نيز آن كس كه بر اسب رود چيزى نخواهد الّا بغربت پس آنكه تواند بايد كه مراعات كند او را .
224 -
أىّ داء أدوأ من البخل
. ( 3 ) كدام درديست دردناكتر از بخيلى كردن ؛ و حضرت مصطفى عليه السّلام فرمايد كه : سخى نزديك بود برحمت خدا و نزديك بود بمردم ، و بخيل دور بود از رحمت خدا و دور بود از مردم . و حضرت أمير المؤمنين على عليه السّلام ميفرمايد كه : بشارت ده مال بخيل را يا آنكه بحادثهء بشود چون دزد و حرامى يا بميراث با ديگرى افتد ؛ و بخيل نه همه آن بود كه بمال بخيل بود كه آن كس كه بدست يا به زبان بخيل بود هم بخيل بود .
225 -
العائد في هبته كالكلب يعود في قيئه .
( 4 ) يعنى هر كه چيزى بخشيده باشد و باز خواهد چون سگى باشد كه قىء بكند و برود و باز خورد .
226 -
النّظر الى الخضرة يزيد في البصر .
( 5 ) نگريستن در سبزه زار روشنائى چشم را زياده كند .
227 -
النّظر الى المرأة الحسناء يزيد في البصر
.
شهاب الأخبار ( شرح فارسى ) ( كلمات قصار پيامبر خاتم ص ) ( فارسى ) — صفحة 122
مساهمون: محمد بن سلامة القضاعي
ص١٢٢