كلى است ( متلطف باش ) .
و بدانكه بعد از طى مراتب و درجات تخليه و تحليه و وصول به مقام وقوف يعنى تخلق به اخلاق اللّه و تزين به نعوت جماليه و اوصاف جلاليه و صفات اضافيه حق جلّ و علا فناى در توحيد كه قصواى درجات سلوك و منتهاى مراتب عروج است حاصل مىشود « رزقنا اللّه الوصول اليه و الزلفى لديه و التخلّق باخلاقه الكريمة و اوصافه الجميلة به حق خاتم النبوة و آله الكرام و البررة » .
و از براى اشاره به اين مقامات از مشكات نبوت وارد است : « اعوذ بعفوك من عقابك و اعوذ برضاك من سخطك و اعوذ بك منك » .
اول اشاره به فناى در افعال است ، دوم به فناى در صفات ، سوم به فناى در ذات و به سوى سوم يعنى فناى در ذات اشاره است كلام مولاى متقيان : « يا من دل على ذاته بذاته » ، و كلام سيد ساجدين : « بك عرفتك و انت دللتنى عليك » و كلام مولاى متقيان : « و كمال الاخلاص نفى الصفات عنه » و غير اينها از كلمات معدن حكمت و معرفت كه در نزد صاحب بصيرت از حد شماره افزون است .
بدانكه اين مقام را مقام جمع و مقام عين اليقين نيز گويند ، و مقامى است در فوق اين مقام كه او را فرق بعد از جمع ، و محو بعد از صحو و بقاى بعد از فنا و مقام حق اليقين گويند ، و بيانش با بسط وجه در نزد شرح فقرات شريف خواهد آمد ، منتظر باش ! [ صحو بعد از صحو يعنى صحو ثانى ]
لامعة عرفانيه
بيان معانى محو و اثبات و اشاره به وجود فرق بين فنا و بقا و محو و اثبات فرق بين طمس و محق و سحق و غير اينها از اصطلاحات
بدانكه محو و اثبات متقاربند از جهت معنى با فنا و بقا ، و صاحب نفايس - الفنون گفته است كه : « محو در اصطلاح عرفا ، عبارت است از : ازالهء وجود بنده و اثبات اشاره به تحقق آن بعد از محو و محو انيّات ، مضافند به مشيّت ازلى و متعلقند به ارادهء لم يزلى « يمحو اللّه ما يشاء و يثبت و عنده ام الكتاب » .
و محو را سه درجه است : ادنى و آن محو صفات ذميمه و احوال سيئه است .