محسوب شود و ظهور مير داماد و مكتب او علت اساسى پيدايش بزرگان مكتب اصفهان گرديد .
مطلبى را كه لازم دانستم در اين مقدمه متذكر بشوم آن است كه :
- اشخاص بزرگ را بايد به نام واقعى خود در كتب ذكر كرد . فرزند برومند مؤلف انوار جليه كه از اكابر و محققان فلاسفهء مكتب اصفهان به شمار مىرود ، نامش على و معروف به آقا على حكيم و آقا على مدرس است ، نه ملا على حكيم يا ملا على زنوزى و مدرس .
او در ذيل تعليقاتى كه بر آثار پدر بزرگوار خود و حواشى بر تعليقات ملا صدرا بر شفا و نيز در تعليقات بر اسفار و ديگر آثارى كه نوشته است از نام خود گاهى به « على الطهرانى » و در مواردى « على المدرس » و « على » تعبير فرموده است و بر مواضعى از اسفار ، تعليقهاى مفصل نوشته و آن را ، به صورت « رساله » درآورده است ، نه آنكه هر تعليقهء او رسالهاى باشد .
آقا على در تدريس بسيار دقيق و منظم و وقتشناس و علاقهمند بوده است . درسى را كه بايد در يك سنه ( به تعبير او ) تدريس نمايد در تعطيلى تابستان در يكى از ييلاقات به دقت مطالعه مىكرده است و بيشتر ، سعى به حل عبارات داشته است . او براى سهولت كار شاگردان ، از حواشى متعدد استفاده فرموده است ، از آن جمله ، حواشى حكيم سبزوارى است كه از ديگر حواشى مفصلتر است . او از تعليقات شيخ مهدى اصفهانى - از مدرسان اسفار و از احفاد مجلسى دوم ملا محمد باقر - كه از او در حواشى بر الهيات اسفار ، مبحث اراده به « جدنا القمقام » تعبير كرده ، نقل نموده است . او همچنين از مرحوم سيد هادى حسينى - مؤلف تعليقات بر شرح هدايهء ملا صدرا - جسته ، جسته در امور عامه و جاهاى ديگر تعليقه نقل كرده است .
آقا على از استاد خود آخوند ملا آقا قزوينى چيزى نقل نكرده ولى از ملا اسماعيل اصفهانى معروف به واحد العين و ملا اسمعيل حكيم و نيز از آخوند ملا على نورى حواشى نقل كرده است . او گاهى از شوارق
انوار جليه در كشف اسرار حقيقت علويه (فارسى) — صفحة 20
مساهمون: ملا عبد الله مدرس زنوزى
ص٢٠