تعالى - بود ، و از اينكه بعضى از ممكنات واسطهء ايجاد بعضى باشند لازم نيايد كه واجب الوجود - جل جلاله - جاعل جميع ممكنات نباشد . چنان كه مسبّبات بر اسباب موقوفند در عالم اسباب ، و قوه پس از فعليت بود بالذات ، و عرض پس از جوهر ، و جنس پس از فصل ، و عارض پس از معروض ، و فعل پس از فاعل مباشر ، و ماهيت پس از وجود ، و كل پس از جزء . با آنكه جميع به حكم برهان قويم الاركان مجعول و مخلوق واجب الوجودند ، و هيچ ممكنى از ممكنات را صلاحيّت ايجاد شيئى از اشياء نباشد ، بلكه مىگوئيم كه اگر اين قاعدهء شريفه ممهّد نشود - و ترتيب در ايجاد نظام وجود ممكنات نباشد ، و وسايط از توسط خلع شوند ، واجب الوجود - تقدست ذاته و صفاته و اسمائه من شوائب الامكان - هريك از ممكنات را بىواسطه ايجاد فرمايد - تشبيه و جبر - چنان كه مذهب ( 304 ) اشاعره بود - لازم آيد خارج عن الحدين حد الابطال و التشبيه .
اشاره به اينكه اگر در نظام وجود و ايجاد ترتيبى نباشد يا ابطال واجب الوجود تبارك و تقدس لازم آيد يا تشبيه
چنان كه اگر ممكنى از ممكنات را در وجود شيئى از اشياء جعلى و ايجادى بر سبيل استقلال بود ، يعنى آن جعل و ايجاد راجع به واجب الوجود نشود ، بلكه عين و جعل و اقتضاى او نباشد ، تفويض چنان كه مذهب معتزله بود لازم آيد ، القدريّة مجوس هذه الامة
ما همه شيران ولى شير علم * حملهمان از باد باشد دمبدم