خود را برتر از اين ميديدم كه از ايشان ارمى راجع به دنيا بخواهم و ميگفتم از ايشان بايد مقامات ديگر از علم و فهم و معنويّات و روحيّات درخواست نمود راستى خجالت ميكشيدم در امر دنيا چيزى بخواهم حتّى از خدا هم نميخواستم كه تغيير حال دهد هيچوقت در نماز شب يا در مظانّ استجابت ديگر رويم نميشد ازخدا امر دنيا بخواهم حتّى اينكه بسيارى از عبادات و ادعيه و تعقيبات كه در كتاب نوشته بود من بجا ميآوردم و هيچ نگاه نميكردم در خواصّى كه براى او نوشته همينقدر كه ميديدم نوشته به همان اكتفا ميكردم و ميگفتم همين اندازه كه وارد شده بس است معلوم است كه محبوب است و به قصد محبوبيّت انجام ميدادم خلاصه همّت من بالاتر از اين بود كه از خدايا امام عليه السلام وسعت زندگى بخواهم ناچار بر سختى هرچه بود صبر ميكردم مگر آنگاه كه بحدّ الجاء و اضطرا ميرسيد و امر بذلّت ميكشيد عرض حاجت به امام مينمودم و فرج ميشد ، ايّوب عليه السّلام
جهاد اكبر (زندگينامه) (فارسى) — صفحة 137
مساهمون: الشيخ محمد جواد الخراساني
ص١٣٧