و صبر و بردبارى را از دست ندهند .
آرى اين نوع از عزت نفس و صبر بر فقر شيمهء انبياء و صالحين بوده است و جاى شكى نيست و آن دو مرتبه است مرتبهء اول آن اينست كه راضى بقسمت خدا و اختيار خدا شود و بر آن صبر كند يعنى به كسى شكوه نكند و از مخلوق پنهان دارد و بمخلوق متشّبت نشود در تحصيل رفاهيّت اگرچه بر وجه مشروع باشد و امر را بخواست خدا بگذارد و اين امر براى انسان ضعيف بسى مشگل است تحمّل آن ولى در عين حال مرتبهايست پائين بالاتر از اين مرتبه آنست كه به خدا هم شكايت نكند يا بپيغمبر و امام هم ابراز نكند و توسعه از ايشان نخواهد و اين رضاى محض است صبر ايّوب كه خدا ميفرمايد : انّا وجدناه صابرا خ خ نعم العبد . در اينمرتبه بود كه به آن وضع از فقر و فلاكت و مرض ساخت به هيچ كس ابراز ناگوارى نكرد و از هيچ كس امداد نخواست حتّى از خدا هم مسئلت نكرد كه تغيير حال او دهد با اينكه مسئلت
جهاد اكبر (زندگينامه) (فارسى) — صفحة 135
مساهمون: الشيخ محمد جواد الخراساني
ص١٣٥