شده و جاى خالى براى ساختن خانه نيست و جمعيّت اين محل بيش از محلههاى ديگر شده بالأخره از جهت مكان و فراغت بال ، راحت شديم ولى به جهتى كه ذكر شد چندين سال بصعوبت گذران كرديم حاجى هم ديگر چيزى نميداد و رفت و آمدمان بواسطهء دورى راه و درد پا كمكم قطع شد و آن قناعتها و صبرهاى نجف ما را تمرين داده بود كه بسختيها و دشواريها صبر كرديم و كسى از حال ما آگاه نبود تا اينكه كمكم وضع بهتر شد بيش از اين نه حال نوشتن دارم و نه بناى نوشتن به همين اندازه اكتفا ميكنم اينها را هم در اين چند روز با حال تب و مرض و سستى و بيحالى نوشتم و به خود فشار آوردم از ترس اينكه مبادا بميرم و تا آخر موفّق بنگارش نشوم و الحمد للّه ربّ العالمين شب يكشنبه بيست و هفتم شوال المكرم هزار سيصد و نود و پنج هجرى قمرى .
( پايان )
جهاد اكبر (زندگينامه) (فارسى) — صفحة 270
مساهمون: الشيخ محمد جواد الخراساني
ص٢٧٠