به عمل خود افزوده بود و از اينجهت استغناى طبع داشت و چون احتياج نداشت تصرف در وجوه شرعيه نمينمود بلكه خود هم ميداد ولى بعدها وضعش رو بانحطاط نهاد عائلهمند هم بود بيشتر از عائله خودش نداشت بلكه كم هم داشت و استغناى طبعش هم مانع از اين بود كه از ديگران از وجوه شرعيه تهيه كند زيرا كه عادت به اين نكرده بود حتى در ايّام تحصيلش در نجف اشرف مرحوم والدش مخارج ايشانرا متكفل بوده بطوريكه خودشان ميگفتند در آنزمان ماهى صد تومان براى ايشان ميفرستاده غرض وضع مالى ايشان و استغناء طبع و عزت نفس ايشان مانع شد از اينكه بر ايشان تكلف قرار دهم از طرفى هم ايشان چون دوردست بودند وسيله حواله نداشتند مگر بوسائط ديگران اينهم براى ايشان كلفت ديگر بود .
از طرفى برات و حواله در آن زمان از ايران بعراق ممنوع بود حوالهها هرچه بود مخفيانه بود فقط دو نفر از تجار
جهاد اكبر (زندگينامه) (فارسى) — صفحة 75
مساهمون: الشيخ محمد جواد الخراساني
ص٧٥