چيز رسم .
آن زمانها هر صد سال دويست سال كه مىشد يك اروپايى و يك خارجى گذارش مىافتاد مملكت چون مشكل بود با الاغ و شتر و قاطر مسافرت كردن ولى حالا روزى هزار دو هزار نفر طياره خالى مىكند و مىآيند و اين حركات زشت خبيث ما را هم مىبينند مىگويند اينها مسلمانند ؟ چه تيپى از مسلمانها ؟ شيعه ! وقتى مىروند مىگويند از همه بدتر جنسِ شيعه است باز هم سنىها ! آنوقت عيب و عارش به امام برمىگردد .
حالا برو بگو نوروز چه اشكالى دارد ؟ ! آقا ديد و بازديد مىرود . خُب آدم نادان ، ديد و بازديد را روز ديگر برو ! آقا خوب است بههمديگر كمك مىكنند . خوب اينكارها را در عيد غدير بكن . در روز مبعث بكن . چرا امروز ؟ !
حديث جعلى معلى بن خنيس و نوروز !
خوب برويم سر اصل مطلب ، اينها مقدمه بود . در بارهء پيرايهها براى آشنايى و براى اينكه اگر اين صحبتهاى مرا شنيدند جاى ديگر نقل كردند حرف مرا مغلطه نكنند .
حالا نوروز يعنى چه و اين حديث معلى بن خنيس چيست كه بعد از چهار صد سال پيدا شده و به همين حديث چسبيدهاند ؟ !
آخر بابا معلى بن خنيس و امام جعفر صادق گفت اين كارها رابكنيد . على فرض آن حديث درست باشد مىگويد روزى است مبارك . بابا چه قدر براى اول رجب براى نيمه رجب براى بعضى ماههاى ديگر تمام آنچه در حديث نوروز هست براى آنها هم حديث هست حالا