گر از اين دعوت پشيمان گشتهايد * عهد را با او اگر بشكستهايد
واگذاريدش كه تا زين كو رَوَد * هر كجا خوش باشدش آنسو رَوَد
در گذشتم ليك اين آب روان * كُو مُباح استى بأنس و وحشيان
وحش و طير و مرغ و ماهى زو خورند * گبر و ترسا و يهودى زو بَرَند
از چه بر آل پيبمبر بَستهايد * قلب احمد زين سَبَب بشكستهايد
گر كه اطفالش به بينيد از عطش * آن يكى مُرده است و ان يك كرده غش
كس جوابش را ندادى زان لئام * تيربارانش نمودندى تمام
شاه فرمودش كه اى حرّ در گذر * وعظ ننمايد بر اين مردم اثَر
حُر بخرگاه ولايت بازگشت * در ركاب شه بُدى تا كشته گشت
مرثيه در ميدان رفتن شهزاده علىّ اكبر و مبارزهء او با آن گروه ستمگر
اوّل روان بمعركه از آل مصطفى * شهزاده گشت اكبر سلطان كربلا
تا بر جهانيان همه اين راز فاش كرد * ما بهر ملك و جاه نداريم اين نبرد
ما را جهاد دين نبىّ كرده جنگجو * جُز مرگ نيست در دل ما هيچ آرزو
ما طالب حَياة نباشيم و تنپرست * احياء شرع نهضت ما را مقدّر است
پس رُوى در جهاد عدو كرد شيروار * از هر طرف بكشت ز شجعان نامدار
رجز شهزاده علىّ اكبر هنگام مبارزه و ترجمهء ان
انا علىّ بن الحسين بن علىّ * نحن و بيت اللّه اولى بالنّبىّ
تاللّه لا يحكم فينا بن الدّعىّ * اضرب بالسّيفاحامى عن ابى
ضرب غلام هاشمىّ علوىّ