دنيا ، ز غيب او شده پر جور عيد نيست * تا ننگرم ز صولت با اعتدال دوست
اى عيد گو مباد كه شوكت به دشمنان * بينم ولى نمىنگرم جز ملال دوست
آواز هر خطيب بلند است چون خوش است * عيدى كه نشنوم ز منابر مقال دوست
عيد آن زمان كه بشنوم آواز شهريار * كو ، عيد بى شنيدن فضل و كمال دوست
عيد از براى تازگى عهدِ دوست شد * يعنى كه عهد تازه كنم از خصال دوست
تجديد عهد سنت عيد است اى رفيق * تجديد كن به خويش ز حسن فعال دوست
عَود است اصل عيد تو در هَمّ اصل باش * يعنى ز فسق عَودِ تو بر امتثال دوست
شادى مكن به عيد روى ، گر ، ره خلاف * عيد آن نباشدت كه تو در انفعال دوست
عيدت نباشد آن كه بپوشى لباس نو * بَذلت بيايد ار طلبى ابتذال دوست
آن عيد نيست خود خورى ، الوان اطعمه * عيد آن بود كه هديه دهى بر عيالِ ، دوست
آن عيد نيست كز پى تفريح دل روى * عيد آن بود كه صبح كنى در وصال دوست
آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — صفحة 26
مساهمون: الشيخ محمد جواد الخراساني
ص٢٦