بِهْ است از كعبه دل گر خانهء توست * خوش آن كعبه كه سُكّانَش تو باشى
دل شِيداى تو از عرش حق بِهْ * بود عرش آن كه سلطانش تو باشى
تو وجه اللَّه تو عين اللَّه مطلق * خوش آن صورت كه چشمانش تو باشى
تو هادى منىُّ و ركنِ ايمان * خوش آن كس ركن ايمانش تو باشى
سپهر دل به نور توست روشن * خوش آن چرخى كه كيوانش تو باشى
توئى شمع فروزان دل دوست * خوشان شمع فروزانش تو باشى
خوش آن بگذشت از هر ماسوائى * به اميدى كه خواهانش تو باشى
خوش آن كس يار نگرفتى به دوران * كه يكتا يار و جانانش تو باشى
خوش آن كس منقطع شد از سوايت * كه تا يكتا نگهبانش تو باشى
خوشا آن كس كه در ميدان عشقت * چه گو ، شد تا كه چوگانش تو باشى
به راه وصل تو تير از عسل بِهْ * خوش آن تيرى كه پيكانش تو باشى
آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — صفحة 112
مساهمون: الشيخ محمد جواد الخراساني
ص١١٢