آنچيزى كه ديدى يا چه چيز ديدى و امثله باقى واضح است چون « كيف زيد » و « اين زيد » و « انّى زيد » و « متى زيد » و « أَيُّكُمْ يَأْتِينِي بِعَرْشِهَا قَبْلَ أَن يَأْتُونِي مُسْلِمِينَ » .
فصلٌ :
حروف تحضيض
و ديگر حروف تحضيض است يعنى تحريص و ترغيب نمودن بر عمل و آن « لولا و لوما و هلّا » كه مركب است از « لو و لا » يا « لو و ما » و يا مركب از « هل و لا و الا » بتخفيف كه مركب است از « همزه و لام و الا » بتشديد و معنى هر پنج يكى است يعنى چرا نه و مدخول اينها فعل است چون « هلّا تفعل » يعنى چرا نمىكنى يا « هلّا فعلت » يعنى چرا نكردى و باقى را قياس كن و « لولا و لو ما » براى غير تحضيض نيز آمده يعنى بمعنى اصلى خود كه « لوو و لا و لو و ما » بوده چون « لولا علىٌ لهلك عُمَر » و « لَوْلَا أَنتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِينَ » و « لو ما زيد لضربتك » و همچنين « الا » بمعنى اصل خود آيد كه « همزه » و « لا » مىباشد و در اين هنگام براى عرض خواهد بود و او را « لا » عرضيه گويند يعنى أظهار تعارف چنانچه گوئى « الا تنزل بنا فتصيبَ خيراً منّا » وهمچنين اما نيز براى عرض آيد .
فصلٌ :
حروف تمنّى
و ديگر حروف تمنّى است كه يكى از آنها « ليت » بود كه گذشت و ديگر « لو » است كه براى تمنّى نيز آيد و غالباً بعد از لفظى باشد كه معنى دوستى را دهد چون « يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مِسْلِمِينَ » ، « وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ » .