فصلٌ :
حروف جواب
ديگر حروف جوابند و آنها « نَعَم و بلى و اجل » بمعنى « نَعَم » و « اى » نيز بمعنى « نعم » گاه استعمال شود و فرق بين « نعم » و « بلى » اين است كه « نعم » در « كلامِ موجب » يعنى بعد از « استفهامِ موجب » آيد چون « جاء زيدٌ » پس گوئى « نعم » ولى « بلى » بعد از استفهام منفى آيد چون « أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَى » يعنى چرا .
فصلٌ :
حروف تشبيه
حروف تشبيه سه تا است : « ما ، الا ، اما » ؛ يعنى آگاه باش حرف ردع يكى است و آن « كلّا » است « رَدع » يعنى گرداندن و دفع توهّم كردن .
فصلٌ :
حروف مصدريّة و صدريّة
بعضى از حروف عوامل و غير عوامل را كه گذشت حيثيتى باشد مخصوص و ممتاز و آثار مخصوصه هم دارند و بدين جهت آنها را عنوانى خاص دادهاند مثل آنكه گويند حروف « مصدريه » يا « صدريه » و « تصدّريه » و اينها دوقسمند هريكىرا شرح مىدهيم .
اما « حروف مصدريه » و آنها حروفى باشند كه مابعد خود را بتأويل مصدر مىبرند يعنى مابعد خود را با آنكه جمله تمام است چنان كنند كه بمنزله مفرد باشد يعنى مصدر بطوريكه اگر جمله را برداريم ومصدرى در جاى او گذاريم بمعنى ضررى وارد نيايد و اين معنى ( بمصدر است ) و حروف مصدريه نيز يكى « ان » ماضيه است يكى « كى » است چون « امرتك بأن تضرب