تأكيد » نامند و « لام ابتداء » نيز نامند چون « انَّ زيداً لقائم » و « لام ابتدا » از اين جهت گويند كه اگر « انَّ » نباشد اين « لام » اختصاص بهمبتدا دارد بايد كه بر او داخل شود ولى با « انَّ » جمعشان نشايد زيرا كه هر دو براى تأكيد است و دو تا تأكيد عقب يكديگر نيايد و گاه شود كه خبر اين دو بر اسم مقدم شود و در اين صورت اگر « انَّ » باشد « لام » بر اسم داخل شود چون « إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لأُولِي الْأَبْصَارِ » و « انَّ فى الدار لزيداً » و گاه شود كه ايندو را « ما » داخل شود و معنى آنها اين است و جز اين نيست باشد و اين « ما » را « ماء كافه » نامند يعنى كف كننده و باز دارنده از عمل يعنى ديگر عمل نكند چون « انَّما وانّما زيداً قائم » و گاه شود كه عمل كند .
سوم « كَانَّ » كه براى تشبيه كردن است پس در وى معنى فعل است و او تشبيه كردن باشد چون « كَانَّ زيداً اسَدٌ » .
چهارم « لكِنَّ » كه در فارسى بهمعنى ولى است و در او معنى استدراك است و استدراك بهمعنى فعل است پس بايد كه قبل از او كلامى مىباشد زيرا كه استدراك برگشتن بهكلام سابق و تدارك نمودن باقى گذارده شده است چون « جاء القوم لكنّ حسنا غائب » و بدانكه اين چهار حروف گاه شود كه مُخَفف شوند و در اين صورت عمل آنها نادر باشد .
پنجم « ليت » است يعنى ايكاش و در او معنى تمنّى ، و تمنّى معنى فعل باشد مثالش چون « ليت زيداً عالمٌ » .
ششم « لَعَلَّ » است و معنى او در فارسى اميد است و در او معنى « ترجى » است كه معنى فعل است مثالش چون « لعلّ زيداً
تلخيص النحو (فارسى) — صفحة 52
مساهمون: الشيخ محمد جواد الخراساني
ص٥٢