فصل هشتم : ولايت تشريع ( حق قانونگذارى )
يكى از شؤون ولايت عامّه - در رابطه با تشريع و فقاهت - جنبهقانونگذارى در جهت تنظيم جامعه است .
شريعت ، در حقيقت نظام الهى است كه بر اصول و مبانى ايمانى استوار مىباشد ، ازاينرو هدف از شريعت ، قانونمند كردن زندگى اجتماعى است . و سياست دينى كه در تأمين مصالح و تضمين اجراى عدالت اجتماعى خلاصه مىشود جز با حاكميّت قانون ميسّر نيست و اين قانون است كه مرز تصرفات آحاد ملّت و حدود اختيارات دولت را مشخص مىسازد .
قانونمند كردن زندگى اجتماعى از وظائف اوّليّهء يك سياست عادل و خداپسندانه است .
در سورهء شورى ( 42 : 15 ) مىخوانيم :
« فَلِذلِكَ فَادْعُ وَ اسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ قُلْ آمَنْتُ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتابٍ وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ اللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ . . » .
دعوت خود را ادامه ده و پايدار و استوار باش ، و همانگونه كه دستور گرفتهاى رفتار نما ، و خواستههاى اين و آن ، تو را به اين سو و آنسو نكشد .
و بگو : من به راستى به آنچه خداوند فرستاده ايمان دارم و دستور يافتهام تا سايهء عدالت را بر سر همگان گسترش دهم . زيرا خداوند ، پروردگار