فصل پنجم : پشتوانهء نظام در حكومت اسلامى
جايگاه مشورت
يكى از اساسىترين پايههاى استوارى نظام حكومت در اسلام ، گسترش دامنهء مشورت در تمامى ابعاد زندگى از جمله شؤون سياسى - اجتماعى است . قرآن در اينباره در توصيف مؤمنان مىفرمايد :
« وَ أَمْرُهُمْ شُورى بَيْنَهُمْ »
« 1 » .
واژهء « امرهم » از نظر ادبى اسم جنس است كه به ضمير جمع اضافه شده ، بنابراين شامل تمامى شؤون مربوط به زندگى بويژه در رابطه با زندگى گروهى كه در رأس آن شؤون سياسى اجتماعى است ، خواهد بود .
خداوند در اين آيه مؤمنان را مورد ستايش قرار داده كه در تمامى ابعاد حيات فردى و اجتماعى ، شيوهء مشورت را رهنمود خود قرار مىدهند و در ضمن رابطهء تنگاتنگ ميان ايمان و ضرورت مشورت را گوشزد مىكند و در حقيقت ، اين يك دستور شرعى محسوب مىشود .
كارها بويژه امور مربوط به مسائل جامعه ، اگر با مشورت انجام گيرد ، احتمال خطاى آن كمتر است .
هامش
( 1 ) سوره شورى 42 : 38 .