« من با جانفشانى خود ، جان بهترين كسى را كه پا روى زمين گذاشته و خانهء خدا و حجر اسماعيل را طواف كرده است ، حفظ كردم .
رسول خدايى كه از مكر نسبت به او هراس داشت ، پس پروردگار او را از مكر رهانيد .
رسول خدا شب را در امنيت به صبح رساند ، درحالىكه جان او در پناه خدا محفوظ بود .
من شب تا صبح مراقب مكرشان بودم و خود را براى كشته شدن يا اسارت آماده كرده بودم » .
حسّان بن ثابت دربارهء حضرت على عليه السّلام شعرهاى بسيارى سروده است ، از جمله اين سه بيت كه هر بيتش به يكى از فضائل مولا اشاره مىكند :
من ذا بخاتمه تصدّق راكعا * و أسرّها في نفسه إسرارا
من كان بات على فراش محمد * و محمد اسرى يؤمّ الغارا
من كان في القرآن سمّي مؤمنا * في تسع آيات تلين غزارا
« كيست آنكه خاتم خود را در حال ركوع به فقير صدقه داد و آن را مخفى كرد .
كيست آنكه در بستر پيامبر خوابيد و پيامبر در غار در امان بود .
كيست آنكه نه مرتبه در قرآن مؤمن ناميده شده است « 1 » كه آن آيهها ، فراوان خوانده مىشود » .
جنايت سمرة بن جندب
همهء مفسران و محدثان مىگويند كه آيهء
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ
« 2 » در شأن مولا امير مؤمنان عليه السّلام نازل شده است
هامش
( 1 ) . در بحث « آيههاى دهگانه » به اين آيهها اشاره شده است .
( 2 ) . بقره ، 207 .