حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله آمد و گفت : « من گرسنهام . يكى مرا پذيرايى كند » . حضرت شخصى را به خانهء همسرانش فرستاد تا ببيند براى پذيرايى از او چيزى در خانه دارند . همسران پيامبر گفتند : « چيزى در خانه نداريم كه با آن از او پذيرايى كنيم » .
حضرت رو به صحابه كرده ، گفتند : « كدام يك از شما از اين شخص پذيرايى مىكند ؟ »
حضرت على عليه السّلام گفتند : « من ، اى رسول خدا » .
حضرت هنگامى كه به خانه رفتند ، جريان را به حضرت زهرا عليها السّلام گفتند . حضرت زهرا عليها السّلام گفتند : « در خانه فقط به اندازهء خودمان غذا داريم ولى با همان از ميهمانمان پذيرايى مىكنيم » .
پس ازآنكه به فرزندان غذايى دادند و آنها را خواباندند ، از ميهمان پذيرايى كردند . حضرت على و حضرت زهرا عليهما السّلام آن شب را بدون شام خوابيدند و ميهمان را بر خود مقدم كردند . فرداى آن روز ، اين آيه نازل شد . « 1 »
هامش
( 1 ) . شواهد التنزيل ، ج 2 ، ص 246 .