آيهء ليلة المبيت
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ
« 1 » .
« و از ميان مردم كسى است كه براى طلب خشنودى خدا جانفشانى مىكنند و خدا نسبت به [ اين ] بندگان مهربان است » .
اين آيه - كه در نخستين سورهء مدنى ، ثبت شده است - دربارهء « ليلة المبيت » است .
ليلة المبيت شبى بود كه مولا امير مؤمنان عليه السّلام در جاى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله خوابيد .
جريان ليلة المبيت
مشركان همواره درصدد كشتن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بودند ، اما در ميان عرب جاهلى قانونى وجود داشت كه مىگفت : « اگر كسى به يكى از افراد قبيلهاى سوءقصد كند ، جان همهء افراد قبيلهء قاتل در خطر مىافتد » . اگر دو نفر از دو قبيله باهم نزاع مىكردند ، مراقب بودند كه مبادا همديگر را بكشند ؛ زيرا اگر كسى كشته مىشد ، ممكن بود صدها نفر از قبيلهء او كشته شوند .
هامش
( 1 ) . بقره ، 207 .