كوشش خود را براى گسترش فساد در زمين به كار مىگيرند .
در مقابل ، كسانى هستند كه جانشان را بر كف دست مىگذارند و حاضرند جانشان را در راه خدا فدا كنند . اين انسانها خود را فداى مصالح مسلمانان و مصالح دين و خدا مىكنند .
معاويه دربارهء اين آيهها ، حديثى جعل كرد و به سمرة بن جندب چهار صد هزار درهم داد تا حديث ساختگى او را بر منبر بخواند . سمره بر منبر رفت و گفت : « پيامبر دربارهء اين آيهها فرمود : " سه آيهء اول - كه دربارهء انسانهاى پست و دشمن جامعه است - در شأن على نازل شده و آيهء
" وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي . . . "
در شأن ابن ملجم است ، زيرا او جانش را در دستش گذاشت و آن عمل عظيم را انجام داد " » « 1 » .
زندگىنامهء سمرة بن جندب
سمرة بن جندب را از صحابهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىشمارند و براى او احترام زيادى قائلند ؛ حالآنكه او در زمان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله به اندازهاى خباثت كرد كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله او را طرد كرد .
سمره درخت خرمايى در باغ يكى از انصار داشت و آن انصارى با زن و فرزندانش در آن باغ زندگى مىكرد . سمره ، از آنجا كه انسان فاسدى بود ، بدون در زدن يا اجازه گرفتن به بهانهء رسيدگى به درختش ، وارد خانهء انصارى مىشد .
انصارى به سمره گفت : « هرگاه خواستى وارد خانه شوى ، در بزن . اين كار تو امنيت خانوادهء ما را از بين برده است » .
هامش
( 1 ) . شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ، ج 4 ، ص 73 .