امروزه با سير ومطالعه در بستر درياها واقيانوسها به طور يقين ثابت شده است كه بيشتر جزيرهها وارتفاعات آنها در حقيقت دامنه وامتداد سلسله كوهها وجزئي از آنها هستند ، به اين صورت كه قسمتى از آن كوهها در آب درياها فرورفته وپوشيده شده وبخشي ديگر همانند جزيرهها ، بر سطح آب آشكار است .
بنابراين تمام قارّهها به وسيلهء سلسله كوهها واز طريق خشكى يا دريا به يكديگر متصلاند . جالب توجّه است بدانيم ، حلقهاى از سلسله كوهها در زير دريا ودر نزديكى ساحل شمالي قارههاى سهگانه شمالي قرار دارد كه كاملا اقيانوس منجمد شمالي را در بر گرفته است وبسيارى از جزيرههاى حاشيهء اين ساحل برجستگىهاى آن سلسله كوهها هستند .
يعنى در قطب جنوب نيز حلقهء ديگرى از سلسله كوهها قرار دارد كه قطب منجمد جنوب را در بر گرفته است . بين دو حلقهء يادشده حلقههاى ديگر سلسله كوهها كه در طول قارّهها واقيانوسها از شمال تا جنوب امتداد دارد پيوندى محكم ايجاد كرده است . گويى اين سلسله كوهها ، چارچوبهايى مشبّك هستند كه پنجه در دستآويز زمين زدهاند واز متلاشى شدن وتجزيه وپراكندگى ذرّات زمين در فضا جلوگيرى مىكنند .
از جهت ديگر ، درون زمين شعلهور است . آتش برافروخته وزبانهدار وخشمگينى در درون زمين شعلهور است ، گويى نزديك است از خشم به جوش وخروش آيد واگر ضخامت وسختى پوستهء زمين نبود ، اين آتش برافروخته زمين را درهم مىريخت . زمينلرزهها وآتشفشانهايى كه گهگاه مشاهده مىشود بخشي ناچيز از التهاب وفوران آتش درونى زمين است .
سختى وضخامت پوستهء روى زمين - كه از ديرباز سرد مانده است - از فوران درون برافروختهء زمين مانع مىشود واگر سختى وصلابت پوستهء زمين نبود ، لرزشهاى شديد ومستمرّ تمام زمين را فرا مىگرفت . اگر خداوند زمين را نگه نمىداشت وآرامش نمىبخشيد ، زمين ساكنانش را در خود فرومىكشيد واطرافش شكافته مىشد وهمه چيز در هم فرومىريخت . اما خداوند آسمان وزمين را نگاه مىدارد تا از استوارى كه دارند نلغزند
« إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَالْأَرْضَ