حفص كه از أصحاب امام صادق عليه السّلام است « 1 » ، از شيخ خود عاصم روايت كرده است .
أو نيز از بزرگان ومعاريف شيعه به شمار مىآمد « 2 » وقرائت را از شيخ خود ، سلمى اخذ كرده است . سلمى خود از خواص علي عليه السّلام بود كه مستقيما قرائت را از علي عليه السّلام فرا گرفت « 3 » وعلى آن را از پيامبر صلّى اللّه عليه وآله وپيامبر از خداى عز وجل أخذ كرده است .
حجّيت قرائات سبع
آيا قرائات سبع داراى حجيّت وارزش اعتباري هستند ؟ آيا نمازگزار مىتواند يكى از اين قرائتها ( در محدودهء قرائات سبع ) را انتخاب كند ؟
بيشتر فقها قايل به جواز مىباشند . مرحوم سيد محمد كاظم يزدى در العروة الوثقى ومرحوم سيد أبو الحسن أصفهاني در وسيلة النجاة ، احتياط را در آن دانستهاند كه نمازگزار از قرائات سبع تجاوز نكند . گرچه فتواى ايشان جواز قرائت به هر قرائت صحيحي است ، چه از سبع باشد چه نباشد « 4 » .
آيت اللّه خويى قرائت به قرائات متداول عصر أئمة را جايز دانسته « 5 » وحديث « اقرءوا كما يقرأ الناس » را قرائات متداول آن زمان تفسير نمودهاند . امام خمينى قدّس سرّه احتياط فرموده كه از قرائات سبع تجاوز نكند « 6 » .
مشهور ميان فقها ، تخيير در انتخاب هريك از قرائات سبع است ، با آنكه در روايت امام صادق عليه السّلام آمده است : « القرآن واحد نزل من عند الواحد وإنما الاختلاف من قبل الرواة » . گفتهاند : ولى ائمهء معصومين رخصت دادهاند كه طبق هريك از قرائات مشهور قرائت كنند وروايت « اقرءوا كما يقرأ الناس » را دليل بر اين مدّعى گرفتهاند . لازمهء جمع بين دو حديث ، انحصار قرائت اصلى در ميان همين قرائات
هامش
( 1 ) ر . ك : رجال شيخ طوسي ، ص 176 .
( 2 ) مؤلف نقض الفضائح ، أو را شيخ ابن شهرآشوب وأبو الفتوح رازي ، برشمرده است .
( 3 ) ر . ك : صدر ، التأسيس ، ص 346 قاضى ، المجالس ج 1 ، ص 548 . ابن قتيبة ، أو را در زمرهء أصحاب علي عليه السّلام ودر زمرهء كساني كه از وى فقه آموختهاند ، برشمرده است . ( المعارف ، ص 230 ) . برقى نيز در رجال خود ، وى را از خواص امام مىداند . ( التأسيس ، ص 242 ) .
( 4 ) العروة الوثقى ؛ آداب القراءة وأحكامها ، مسألهء 50 . وسيلة النجاة ؛ قرائت ، مسألهء 14 .
( 5 ) منهاج الصالحين ؛ ج 1 ، كتاب الصلاة ، ص 167 ، مسألهء 119 .
( 6 ) تحرير الوسيلة ؛ ج 1 ، كتاب الصلاة ، ص 152 ، مسألهء 14 .