پاسخ : اولويّت ، گاهى از نوع تخييرى و ترجيحى است كه غالباً چنين است و گاهى از نوع تعيينى است كه دلالت بر تعيين دارد . اين شيوه بهتر است ؛ يعنى متعيّن است و نظيرش در آيهء ارث است كه فرمود : و أولوا الأرحام بعضهم أولى ببعض . « 1 » يعنى منسوبين درجهء اول ( پدر و مادر و فرزندان ) از منسوبين درجات بعدى اولويت دارند كه وارث ميّت باشند و اين به معناى اين نيست كه با وجود طبقهء اوّل هم طبقات بعدى ارث مىبرند ؛ ولى طبقه اوّل وارث باشد بهتر است ، از مسلّمات فقه است كه طبقات ارث در طول يكديگرند و با وجود طبقهء اول نوبت به طبقات بعدى نمىرسد ، و طبقهء اوّل متعيّن است ولى تعبير به « اولى » كرده است . « 2 »
بنابراين كاملًا حدّ و مرز قانون « الجمع » مشخص شد و حدود و ضوابط متعارضان هم مشخّص شد و قانون آنها نيز دانسته شد .
هامش
( 1 ) . سورهء انفال ، آيهء 75 ؛ سورهء احزاب ، آيهء 6 .
( 2 ) . و نيز نظيرش در اين جملهء فقيهان است كه « أولى بميراثه أولى بأحكامه » ( لمعهء دمشقيّه ، ج 1 ، ص 122 ) . يعنى هركس در ارث بردن از ميّتى سزاوارتر از ديگران و مقدّم بر آنهاست ، در اجراى احكام ميّت ؛ يعنى تجهيز و غسل و كفن و نماز و دفن او سزاوارتر است و با وجود او نوبت به ديگران نمىرسد و ديگران هم اگر بخواهند متكفّل تجهيز ميّت شوند ، حتماً بايد با اذن وارث باشد . باز اولويّت تعيينى است .