مترتّب مىشود ؛ يعنى اگر چيزى در واقع حرام بود و ما هم آگاه بوديم و مخالفت كرديم ، مؤاخذه داريم ؛ ولى عدم استحقاق عقوبت بر عدم منع واقعى مترتّب نيست كه حتماً بايد چيزى در واقع و نفس الامر حرام و ممنوع نباشد تا عقاب نداشته باشد ، بلكه بر مطلق عدم المنع مترتّب است ؛ چه عدم منع واقعى و چه عدم منع ظاهرى كه با اصل و استصحاب درست مىشود و چون عدم استحقاق عقوبت يك چنين خاصيتى دارد ، پس با استصحاب هم قابل اثبات است و آنچه شنيدهايد كه اثر عقلى بار نمىشود ، اثر عقلىاى است كه بر وجود واقعى مستصحب مترتب شود نه بر مطلق الوجود اعمّ از واقعى و ظاهرى .
فتامُّل : شايد اشاره باشد به فرق ميان آنچه در تنبيه نُهم خواهد آمد كه ثبوت لازم مطلق براى وجود اثر شرعى باشد ، نه براى عدم لازم شرعى ، و مانحنفيه هم از اين قبيل است . و يا اشاره به اين است كه شايد كسى بگويد عدم استحقاق عقوبت لازم عدم منع واقعى است نه مطلق عدم المنع . . . .
شرح كفاية الأصول (ويرايش جديد) (فارسى) — صفحة 320
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٣٢٠