معارض است و حجّت نيست . زيرا همانطور كه اصل ، عدم تعلّق ارادهء مستقل است ، هكذا اصل ، عدم تعلّق اراده غير مستقل است و لازمهء اوّلى ، تعلّق ارادهء غير مستقل است و لازمهء دوّمى ، تعلّق ارادهء مستقّل ؛ و تعارضا و تساقطا . پس نوبت به استفاده از استصحاب نمىرسد . « 1 »
هامش
( 1 ) . البته راه ديگرى ( اصل برائت ) مطرح مىشود . يعنى آن غيرى كه احتمال مىدهيم اين عمل ، تابع آن و آن غير ، متبوع اين باشد ، اگر آن غير ، واجب باشد ، اين عمل قطعاً واجب است يا به عنوان واجب اصلى و يا تبعى . ولى اگر آن غير ، وجوب نداشته باشد ، اين عمل ، مشكوك الوجوب مىشود . يعنى اگر اصلى باشد واجب است و اگر تبعى باشد واجب نيست . در باب شبههء وجوبيّه و شك در اصل تكليف اصل برائت جارى مىشود .