كه شرعا گوسفند قابل تذكيه است و شرعا اگر جلّال يا موطوء واقع شود ، از قابليّت مىافتد ؛ ولى الآن نسبت به گوسفند معيّنى در خارج شك در حرمت و حليّت آن داريم ، به خاطر شك در قبول تذكيه به خاطر شك در عروض مانعى بنام جلل ، باز از استصحاب عدم ازلى جلل يا وطى مىتوان استفاده كرد ( امر عدمى ) و از استصحاب بقاء قبول تذكيه هم مىتوان استفاده كرد ( امر وجودى ) و حكم به طهارت و حليّت كرد و نوبت به استصحاب عدم تذكيه نمىرسد ؛ چون قبل از آن اصل موضوعى ديگر وجود دارد .
شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 292
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٢٩٢