شاكّ محض و جاهل به جهل بسيط است و يا طريق دارد ولى معتبر نيست ، مثل ظن غير معتبر ؛ پس صلاح است از اين تعابير استفاده كنيم .
قوله : و مرجعه : بنا بر تثليث اقسام كسى كه قاطع شده تكليفش روشن است و بايد از قطع متابعت كند و طبق آن مشى كند ( به زودى در امر اوّل خواهد آمد ) و كسى كه قاطع نيست ولى طريق معتبر دارد باز تكليفش روشن است و بايد از اماره پيروى كند ( در آينده پس از اتمام مباحث قطع به تفصيل خواهد آمد . ) و كسى كه نه قاطع است و نه طريق معتبر دارد و به قول شيخ اعظم شاك است وظيفهاش مراجعه به اصول و قواعدى است كه شرع و عقل براى اين مرحله در نظر گرفتهاند و بايد از آن اصول عمليه استفاده ببرد . ( و تفصيل مطلب كه هر اصلى در چه شرايطى قابل جريان است در باب خود يعنى مقصد هفتم خواهد آمد . )
قوله : و كيف كان : چه تقسيم ثنايى باشد و يا ثلاثى ، آن هم چه به شيوه شيخ و چه به شيوه ما كه بيان شد ، مهم در مقام بيان احكام و مسائل قطع و اقسام قطع ( طريقى و موضوعى ، تفصيلى و اجمالى ، به موضوعات يا احكام و . . . ) است كه طى هفت امر آنها را بيان مىكنيم .
شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 406
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٤٠٦