آنگاه طبق اين فرض چارهاى نداريم ، جز اينكه خطابات مزبور را از نوع خطاب انشايى بدانيم نه خطاب حقيقى ، زيرا پيامبر صلّى اللّه عليه و آله يك نفر است ؛ ولى در خطاب به لفظ جمع آمده و فرموده كه يا ايها الناس ، يا ايها الذين آمنوا و . . . واضح است كه خطاب فرد به لفظ جمع حقيقى نيست ، بلكه تنزيلى است و منظور اصل انشاء خطاب است نه اينكه منظور اختصاص محتواى خطاب به شخص مخاطب باشد . پس مانعى ندارد كه حكمى كه در اين گونه خطابات آمده ( مثل وجوب تقوى ، وجوب صوم و . . . ) عمومى بوده و اختصاص به رسول صلّى اللّه عليه و آله نداشته باشد ، بلكه حاضرين و غايبين و حتى معدومين را هم شامل شود .
شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 293
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٢٩٣