كبراى بدون ضمّ صغرى منتج نيست . و اگر مرادتان از اطاعت ، مطلق اتيان به مأمور به باشد اعمّ از طلب حتمى و غير حتمى ، مىگوئيم كه اين هم براى شما سودى ندارد . چون كلمهء طاعت در اعمّ استعمال شده و اطلاق اعمّ از حقيقت و مجاز است . ]
نتيجه : به اعتقاد ما لفظ امر عند الاطلاق بر خصوص طلب ايجابى حمل مىشود و اراده شدن طلب ندبى محتاج به قرينه است . و نيز ارادهء مطلق الطلب هم قرينه مىخواهد و مجاز است [ و نامش هم عموم المجاز است يعنى معناى مجازى عامّ ، بيان ذلك : گاهى لفظ يك معناى حقيقى دارد مثل اسد و حيوان مفترس ، و يك معناى مجازى خاص دارد مثل اسد و رجل شجاع و يك معناى مجازى عام دارد مثل اسد و مطلق الشجاع كه اين را اصطلاحا عموم المجاز گويند ، در قبال عموم المشترك ، و ما نحن فيه از اين قبيل است زيرا لفظ امر در وجوب حقيقت است ، و در خصوص ندب مجاز و در مطلق طلب هم مجاز است . ]
شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 350
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٣٥٠