باشد يا من غيره حال شايد ضمانت در آيه به معناى لغوى كلمه بوده و جمله دوّم مؤكّد جمله اوّل است و مفيد حكم جديدى نيست تا بگوئيم در شرع ما نيز همين حكم ثابت است .
[ اين جواب مال حكم دوّم است ] سؤال : فايدهء تاكيد چيست ؟
جواب : دفع توهّم است زيرا ممكن است كسى توهم كند كه بار گندم را از مال ملك بايد بستاند و در نتيجه رسيدن به حمل بعير دشوار است و شوق يافتن گمشده پيدا نكند مؤذن گفت خودم به عهدهء مىگيريم تا گرفتن از وى آسان باشد و انگيزه يافتن تحقّق يابد .
ثمرهء سوّم : قوله تعالى حكاية عن احوال يحيى ( ع ) : و سيدا و حصورا و نبيّا من الصالحين « آل عمران ص 39 »
كيفيت استشهاد : خداوند در اين آيهء شريفه در مقام بشارت دادن يحيى ( ع ) به جناب زكرياى پيامبر برآمده و در مقام مدح جناب يحيى اوصافى را براى او ذكر مىفرمايد از جمله اينكه : او سيّد و رهبر جامعه خواهد بود ، او حصور يعنى بسيار بسيار در حصار قراردهندهء نفسى و تارك لذات جنسى و امر ازدواج مىباشد ، او پيامبرى از صالحان و شايستگان مىباشد محلّ شاهد در كلمهء حصورا است جماعتى گفتهاند از اين كلمه مستفاد است كه در شريعت يحيى حصور بودن و ترك تزوج و امتناع از مباشرت با نسوان امرى راجح بوده و بر امر تزوج و عيال اختيار كردن ترجيح داشته و الآن در شريعت خودمان هم همين رجحان را استصحاب مىكنيم اين هم يك ثمره عملى .
مرحوم شيخ اين ثمره را نيز قبول ندارند و تنها به يك جواب قناعت مىكنند ولى جوابهاى ديگرى هم دارد :
1 - كلمهء حصور يعنى كسى كه خويش را از جهتى در حصار قرار دهد حال از كجا كه منظور امر ازدواج باشد و از اين جهت حصور بوده باشد شايد از جهت ديگرى بوده و اذا جاء الاحتمال بطل الاستدلال [ اين را با تمسك به
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 281
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٢٨١