ما احتمال اوّل را تقويت مىكنيم .
نكته سوّم : در كلمه ليعبدوا يا عبادت دو احتمال وجود دارد :
الف : عبادت به معناى مصطلح عند الفقهاء باشد كه در مقابل معاملات است و معاملات يعنى امورى كه قصد قربت در آنها معتبر نيست ولى عبادات يعنى امورى كه قصد قربت شرط صحت آنها است .
ب : عبادت به معناى عبوديت در مقابل ربوبيت باشد يعنى اهل كتاب مأمور بودند كه عبد خدا و بندهء خدا باشند و عقيدهء به وحدانيت خدا داشته باشد نه مشرك و بتپرست باشند [ توحيد عملى ] ما اين احتمال را تقويت مىكنيم .
نكته چهارم : در كلمهء اخلاص كه از مخلصين فهميده مىشود دو احتمال وجود دارد :
الف : اخلاص به معناى خالص بودن نيت عبادت از هرگونه رياء و عجب و . . . باشد .
ب : اخلاص به معناى توحيد و مخلصين به معناى موحدين باشد و ما اين احتمال را تقويت مىكنيم .
نكته پنجم : در كلمهء دين دو معنا محتمل است :
1 - دين به معناى قصد باشد و مخلصين له الدين يعنى مخلصين له القصد
2 - دين به معناى مجموع تعاليم اسلام باشد خواه مخصوص اصول دين باشد كه اعتقاديات است و يا شامل فروع دين هم بشود و ما اين معنا را تقويت مىكنيم چون دين به معناى قصد اصلا استعمال نشده .
نكتهء ششم : در كلمهء قيّمة دو احتمال وجود دارد :
1 - به معناى ثابتة باشد يعنى اين حكم غير قابل تغيير است .
2 - به معناى مستقيمة باشد يعنى اين دين دين حق و مستقيم است و از
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 273
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٢٧٣