در نتيجه به عقيدهء مرحوم شيخ اين حديث مىتواند دليل بر استصحاب در خصوص باب طهارت و نجاست باشد ولى قانون كلى نيست تا به درد ابواب ديگر هم بخورد .
قوله : غالبا :
در عبارت مرحوم شيخ قيد غالبا آمده كه ما از زبان مرحوم حاج آقا رضا همدانى در حاشيه وجه آن را نقل مىكنيم : الموارد الغير الغالبية التى يشك فيها من غير جهة عروض النجاسة كالكر المتغير الذى ازيل تغيره من قبل نفسه او الكر المجتمع من المياه النجسة فان الشك فى نجاسته ليس من جهة الشك فى ان نجاسة الكر هل هى تدور مدار و صف التغير حدوثا و بقاء . . . البته در استفاده استصحاب از اين حديث اشكالى وجود دارد كه به بحر الفوائد مراجعه شود .
( روايت ششم )
قوله : و منها
آخرين روايت از روايات خاصه اينست كه : امام مىفرمايد : هرگاه يقين كردى كه وضو گرفتى پس بپرهيز از وضو دوباره [ البته به نيت طهارت و گرنه به نيت تجديد مانعى ندارد چون الوضوء نور و الوضوء على الوضوء نور على نور ] تا زمانى كه يقين كنى كه محدث هستى پس تا يقين ندارى بر وضوى سابق باقى بمان .
مرحوم شيخ مىفرمايد : دلالت اين حديث بر استصحاب واضح است منتها مخصوص به باب استصحاب طهارت است و قانون كلى بدست نمىآيد .
جمعبندى : هفت روايت در باب استصحاب از روايات عامه بود كه مجموعا در اطراف سه قانون راجع به آنها بحث شد
1 - قانون استصحاب و هو الحق
2 - قانون اشتغال و احتياط