استدلال بر استصحاب است كه توضيحش خواهد آمد .
5 - راوى پرسيد : اگر اجمالا يقين كردم كه خونى به فلان ناحيهء لباسم اصابت كرده ولى دقيقا جاى آن را ندانستم آيا بايد كل جامهام را بشويم ؟
حضرت فرمودند : كل آن ناحيهاى را كه يقين دارى خون به بخشى از آن اصابت كرده بشوى تا اينكه يقين به طهارت پيدا كنى [ اين هم فراز ديگرى است كه در كتاب اصول فقه مورد بررسى قرار گرفته ]
6 - راوى پرسيد : آيا اگر شك كردم كه خونى به لباسم اصابت كرده يا نه بر من واجب است كه وارسى و تحقيق كنم و ببينم خون هست يا خير ؟
حضرت جواب دادند : خير وارسى واجب نيست [ چون شبههء موضوعيه است ] و لكن اگر دوست دارى وجدانت آرام شود و مطمئن شوى كه خبرى نيست وارسى كن و مانعى ندارد .
7 - راوى پرسيد : اگر در اثناء نماز خونى در لباسم مشاهده كردم چه كنم ؟
حضرت فرمودند : اگر قبل از نماز شك داشتى و احتمال اصابت دم مىدادى و الآن در اثناء نماز آن را ديدى اين نماز را بشكن و با جامه پاك اعاده كن ولى اگر قبلا شكى نداشتى بلكه ابتدا به ساكن در وسط نماز با اين وضعيت روبرو شدى وظيفهات است كه نماز را همانجا نگهدار و جامهات را بشوى [ به گونهاى كه منافى حاصل نشود ] سپس از همانجا نمازت را ادامه بده و به اتمام برسان و اعاده لازم نيست سپس حضرت علت آوردند به اينكه : تو يقين ندارى كه اين نجاست از اول نماز بوده شايد همينالان اين خون تازه به لباست اصابت كرد متفرع بر اين پس سزاوار نيست كه يقين را با شك نقض كنى [ اين فراز هم مورد استدلال است ] .
اين بود ترجمه فرازهاى حديث حال در رابطه با اين حديث سه بحث داريم :
1 - بحث سندى : اين حديث هم مثل حديث قبل مضمره است و همان اشكال را دارد ولى جواب ما از اين اشكال همان جواب از اشكال حديث قبل است و نيازى به اعاده نيست .
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 103
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص١٠٣