صحت قصد انشاء از او ميسور است .
مرحوم شيخ در جواب مىفرمايد : قصد انشاء كه يك امر قلبى است كارش آسان است و به راحتى تحقق مىيابد و آن اينست كه شخص به قصد تحقق مضمون صيغه يعنى زوجيت و ملكيت و . . . صيغه را بخواند و اين مقدار با قطع به فساد معاملات هم حاصل مىشود تا چه رسد به شك در آنكه بطريق اولى حاصل مىشود و شاهد مطلب اينست كه مىبينيم مردمان به قمار قصد تمليك مىكنند با علم به بطلان و غاصبان جنس مغصوب را به قصد تمليك مىفروشند و كسى كه معامله ربوى مىكنند به قصد انشاء صيغه بيع را مىخوانند و . . .
قوله : و مما ذكرنا :
اگر مناط موافقت و مطابقت با واقع است لا فرق در صحت معامله ميان اينكه حين العمل علم به موافقت داشته باشيم يا شك داشته باشيم و بعد كشف وفاق شود
و يا بالاتر از اينها علم به فساد داشته باشيم ولى در حقيقت جهل مركب بوده و بعدا كشف خلاف شود در هر حال از اول امر حكم به صحت مىشود كما اينكه لا فرق در فساد ميان علم به فساد حين البيع و يا شك در آن و يا علم به صحت ولى بعدا كشف خلاف شود در هر حال از اول اثر مترتب نمىشود . هذا تمام الكلام فى المعاملات .
قوله : و اما العبادات :
مرحله دوّم يا عبادات جاهل مقصر از حيث حكم وضعى يعنى صحت و فساد : انسانى كه به حكم عبادتش جاهل است و از روى بىاطلاعى مثلا نماز بدون سوره انجام مىدهد و خلاصه عمل را بدون
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 331
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٣٣١