هركدام دارد يعنى اگر جزء يك جزئى است كه در مصلحت عمل خيلى دخيل است و از اهميت بيشترى برخوردار است جزء را از دست ندهد و اگر شرط مهمتر است آن را رعايت كند ]
فرع دوّم : در پارهاى از موارد شارع مقدس براى مأمور به مركب يك بدل اضطرارى قرار داده كه عند الضرورة جاى مامور به را مىگيرد مثلا فرموده : اگر دسترسى به آب ندارى و نمىتوانى وضو بسازى بدل از وضوء تيمم بگير حال اگر در موردى مكلف از اتيان به وضوء كامل عاجز بود ولى قدرت دارد كه وضوء ناقص [ مثال جبيرهاى ] بجاى آورد سؤال اينست كه آيا وضوء ناقص بر بدل اضطرارى مقدم است ؟ يا بدل اضطرارى بر وضو ناقص مقدم است ؟ مىفرمايند : وجهان يعنى دو احتمال وجود دارد
احتمال اوّل : بدل اضطرارى مقدم است از باب اينكه معناى بدليت اينست كه عند الضرورة اين بدل جانشين يك وضوى كامل است و اگر چنين است پس همان گونه كه مبدل يعنى وضوى كامل بر وضوى ناقص مقدم بود بدل نيز همين حكم را دارد يعنى مقدم است
احتمال دوّم : وضوى ناقص مقدم است از باب اينكه اين وضو براى شخص قادر ناقص است ولى براى شخص عاجز و مضطر كامل محسوب مىشود چون در حق او همين وضو وظيفه است و اگر اين شد پس همان گونه كه كامل بر بدل مقدم بود همچنين اين ناقص كه براى مضطر كامل است بر بدل يعنى تيمم مقدم مىشود و اتفاقا روايت عبد الاعلى همين احتمال را تاييد مىكند كه امام نفرموده حالا وضو نگير و برو تيمم كن بلكه فرمود : وضو بگير و مسح را بر مرارة انجام بده يعنى وضوى ناقص بر بدل اضطرارى مقدم است
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 252
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٢٥٢