قوله : و مما ذكرنا :
مرحوم صاحب رياض در اين مسئله فرعيه كه ميت را با سه آب بايد غسل داد يكى با آب خالص ديگرى با آب كافور و سومى با آب سدر فرموده اگر سدر يافت نشد اين غسل سوم ساقط نمىشود بلكه بجاى آن يك نوبت ديگر بايد با آب خالص غسل داد بدليل اينكه در لسان روايت نفرموده : يجب الغسل بماء السدر تا از قبيل قيد و مقيد باشد و مطلوب واحد باشد و در نتيجه با تعذر قيد و شرط مقيد و مشروط هم منتفى شود بلكه فرموده : و ليكن فى الماء شىء من السدر از اين تعبير مستفاد است كه اصل غسل با آب مستقلا مطلوب است و علاوه برآن بودن مقدارى سدر درون آن هم مستقلا مطلوب است و معلوم است كه با تعذر مطلوب ثانى همين دوّمى ساقط مىشود امّا اولى به قوت خويش باقى است .
مرحوم شيخ مىفرمايد : به نظر ما فرقى ما بين اين دو تعبير نيست اگر اوّلى قيد و مقيد است دوّمى هم كذلك و مطلوب واحد است . . .
و اگر دوّمى از قبيل اجزاء و مركب است اوّلى هم كذلك و احكام آن باب را دارد فالتفصيل غير حاصل .
قوله : و دعوى :
اگر كسى به دفاع از مرحوم صاحب رياض چنين بگويد :
ما هم قبول داريم كه اين دو كلام از قبيل مطلق و مقيد است كه در يك خطاب به اصل مقيد امر نموده و در خطاب ديگر به قيد آن نه اينكه از قبيل اجزاء و مركب باشد و لكن مقيد و مطلق گاهى هر دو در يك خطاب ذكر مىشوند همانند تعبير اول كه بفرمايد : يجب الغسل بماء
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 246
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٢٤٦