تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح رسائل (فارسى) — صفحة 239

مساهمون:

ص٢٣٩
هم مدعاى شما اثبات نمىشود . اعتراض سوّم : در جمله شريفه دو احتمال وجود دارد كه طبق يك احتمال به درد ما نمىخورد : 1 - شايد در مقام انشاء و بيان حكم شرعى باشد پس قابل استدلال هست 2 - و شايد در مقام اخبار و بيان وضع مردم و عقلاء باشد كه آنها در كارهايشان عملا اين‌گونه هستند كه به مجرّد تعذر بعض از كار آن بعض ديگر را از دست نمىدهند و امّا اينكه در احكام شرعيه هم مطلب از اين قرار باشد اثبات نمىشود و اذا جاء الاحتمال بطل الاستدلال اعتراض چهارم : در لفظ كلّ در حديث شريف چهار احتمال دارد : 1 - منظور كل مجموعى باشد كه مربوط به اجزاء مركب مىشود كه مورد بحث ما است . 2 - منظور كل افرادى باشد كه مربوط به احكام مستقله از قبيل اكرام زيد ، بكر و . . . مىشود كه خارج از بحث است 3 - منظور اين باشد كه كل مشترك معنوى است ميان مجموعى و افرادى يعنى براى قدر جامع بينهما وضع شده و بر هركدام قابل صدق است . 4 - مشترك لفظى باشد ميان مجموعى و افرادى يعنى براى هركدام جداگانه وضع شده باشد حال استدلال به حديث در ما نحن فيه بنا بر احتمال اول و سوم صحيح است ولى شايد احتمال دوم صحيح باشد يعنى كل وضع شده باشد براى خصوص عموم افرادى و شايد احتمال چهارم صحيح باشد كه موجب اجمال كلام شده و براى هيچ‌كدام قابل
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 239 | على محمدى خراسانى