پيدا شد :
1 - اين زيادى مبطل عبادت است چون مغير هيئت صلاتى است . . .
2 - اين زيادى مبطل نيست و هو قول المشهور ، مرحوم شيخ از زبان اين عدّه پنج دليل آوردند .
الف : اصالة البراءة « مختار خود مرحوم شيخ »
ب : استصحاب صحت عمل
ج : آيهء
وَ لا تُبْطِلُوا أَعْمالَكُمْ
د : استصحاب حرمت قطع عمل
ه : استصحاب وجوب اتمام عمل
قوله : ثم ان ما ذكرنا :
تمام مطالبى كه از اول مسئله ثانيه تا به حال در رابطه با زيادى عمدى گفته آمد طبق اصول و قواعد اوليهء عامّه بود و به نظر ما مقتضاى قاعده و اصل برائت عدم مانعيت اين زيادى بود ولى بايد بدانيم كه در بعضى از عبادات مركبه و ذات الاجزاء و الشرائط از قبيل نماز روايات فراوانى داريم مبنى بر اينكه هرگونه زيادى چه زيادى جزء يا شرط ، چه عمدى و يا سهوى مبطل نماز و موجب اعاده است و ما تابع دليل خاص هستيم
آرى اگر اين دليل خاص سندا يا دلالة مبتلا به اشكال شد و يا در بابى دليل خاصى نداشتيم آنگاه نوبت مىرسد به مراجعه به همان اصول و قواعد عامّه سپس چند روايت نقل مىكنند :
1 - امام ( ع ) فرموده : من زاد فى صلاته فعليه الاعادة اين روايت صريح است كه در اينكه زيادى به هر شكلى مانعيت دارد [ البته با حفظ همان