مرحوم شيخ ره مىفرمايند : ما در اين استدلال نيز نظر داريم و قبل از بيان اشكال اين استدلال بعنوان مقدمه بايد با معانى كلمهء ابطال كه در آيهء
لا تُبْطِلُوا *
آمده آشنا شويم : مجموعا چهار معنا براى ابطال مىتوان كرد :
1 - ابطال به معناى احداث البطلان فى العمل الصحيح است يعنى منظور آيه اين است كه اى مؤمنين اعمالى را كه صحيحا و جامعا للاجزاء و الشرائط انجام دادهايد و مصلحت ملزمه بر آنها مترتب است بعدا ابطال نكنيد و كارى نكنيد كه اعمال گذشتهء شما حبط و نابود و كالمعدوم و لغو و بىاثر شود در اثر كفر ورزيدن ، يا مشرك شدن ، يا عجب و . . .
سؤال : آيا باب افعال به معناى احداث صفتى در شىء آمده ؟
جواب : آرى يكى از معانى حقيقيه باب افعال همين معنا است و نمونههاى فراوانى دارد :
الف : شما مىگوئيد : اقمت زيدا اى أحدثت فيه القيام بعد ان لم يكن قائما
ب : و نيز مىگوئيد : اجلست زيدا اى احدثت فيه صفة الجلوس بعد ما لم يكن جالسا
ج : و يا مىگوئيد : اغنيت زيدا اى احدثت فيه الغنى بعد ان لم يكن غنيا پس ابطال به معناى احداث بطلان در عمل صحيح است پس از اينكه صحيحا انجام گرفته آنگاه كلمهء ابطال در آيهء مذكور نظير ابطال در آيهء صدقات است كه فرموده :
« لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى »
البته در رابطه با اين آيه دو تفسير وارد شده :