تصور صحت عمل مىرسيم .
2 - و يا به دلالت التزاميهء عقليه [ اگر التزام لفظى را نپذيريم ] كه عقل مىگويد لازمهء وجوب مضى ، صحت عمل است و گرنه يلزم ان يكون الوجوب لغوا .
3 - و يا بتوسط اجماع مركب ، بيان ذلك : گروهى هم فتوا دادهاند به وجوب مضى و هم صحت عمل و گروهى هم صحت را و هم وجوب را نفى كردهاند پس كسى يافت نشده كه وجوب مضى را قائل شود ولى صحت را نگويد و حيث اينكه به بركت آيهء شريفه وجوب مضى ثابت شد پس به بركت اجماع مركب كه خرقش جايز نيست صحت عمل را ثابت مىكنيم .
4 - و يا به بركت عدم قول به فصل بين المسألتين .
بيان ذلك : در اينجا دو مسئله تكليفى و وضعى وجود دارد يكى وجوب المضي و ديگرى صحة العمل حال كسى از فقها بين اين دو مسئله تفصيل نداده و فرق نگذاشته بلكه عدهاى در هر دو مورد مثبت و عدهاى منكرند و چون وجوب مضى به بركت آيه ثابت شد پس صحت عمل نيز به بركت عدم قول به فصل ثابت مىشود
[ البته فرق بين اجماع مركب با عدم قول به فصل را در معالم الاصول مبحث اجماع ملاحظه نمودهايد ] ضمنا در خصوص باب حج و صوم دليل خاص داريم كه برفرض فساد عمل باز هم ادامه دادن و اتمام آن لازم است
خلاصه ميان وجوب مضى و صحت عمل ملازمهاى نيست ولى در ساير ابواب كه دليل خاصى نيست روى قواعد اين ملازمه ثابت مىشود .
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 196
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص١٩٦