و حديث رفع هم جارى نشد .
قوله : نعم :
در خصوص باب نماز رواياتى مطرح است كه به بركت آنها در باب صلاة قاعدهء ثانويه بر خلاف قاعدهء اوليه درست مىشود و آن روايات ذيل است :
1 - قال ( ع ) : لا تعاد الصلاة الّا من خمسة : الطهور و الوقت و القبلة و الركوع و السجود
2 - و قال ( ع ) : يسجد سجدتى السهو فى كل زيادة و نقيصة
3 - قوله ( ع ) فيمن نسى الفاتحة : أ ليس قد اتممت الركوع و السجود ؟
از اين روايات برمىآيد كه تنها در چند مورد نماز اعاده مىشود ولى از اينها كه بگذاريم اگر جزئى نسيانا كم شود موجب اعاده نيست و همان عمل فاقد جزء مقبول است و گاهى تنها دو سجدهء سهو دارد پس اصل ثانوى در باب صلاة حكم به صحت است چون دليل داريم بر خلاف اصل اوّلى كه در همه جا حكم به بطلان مىكرد .
قوله : ثم انّ :
تمام مطالبى كه از اوّل مسئله تا اينجا بيان شد پيرامون جزء منسى بود كه سه مرحله بحث داشت
1 - اصل اوّلى كه اصالة البطلان باشد
2 - اصل ثانوى مردود كه اصالة البراءة و حديث رفع باشد
3 - اصل ثانوى مقبول در خصوص نماز كه اصالة الصحة باشد
حال تمامى اين مطالب در رابطه با شرط منسى هم مطرح است و نيازى به اعاده نيست .
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 180
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص١٨٠