اگر نباشد خيمه فرومىريزد
[ جان قصد رحيل كرد گفتم كه مرو * گفتا چه كنم خانه فرومىريزد ]
به قول مرحوم آشتيانى در بحر الفوائد : الركن مصدر ركن يركن بمعنى الاعتماد و قد يطلق على ما به قوام الشّيء
و امّا در اصطلاح شرعى : كلمه ركن از جمله كلمات و موضوعاتى نيست كه در لسان آيات و روايات آمده باشد و باصطلاح يك موضوع شرعى باشد تا ما دنبال معناى آن در خود آيات و روايات و يا عصر صدور آيات و روايات بگرديم بلكه از جمله اصطلاحاتى است كه حضرات فقهاء آن را اختراع نموده و براى منظور خويش به كار مىگيرند .
پس بايد از محضر آنان پرسيد كه منظورشان چيست ؟ دو تفسير مختلف از سوى فقها عرضه شده
1 - مشهور گفتهاند : ركن آن جزئى است كه به واسطه كم كردن و نياوردن آن در نماز اصل عبادت باطل مىشود چه سهوا اتيان نشود و چه عمدا
[ البته نقصان عمدى ويژگى ركن نيست زيرا كه اجزاء غير ركنى نيز محكوم به اين حكمند كه نياوردن آنها عمدا مبطل است و اين از لوازم لا ينفك جزئيت است و الّا اگر بدون آن هم عمل صحيح بود ديگر جزئيت معنا و مفهومى نداشت و لذا ويژگى ركن آنست كه نقصان سهوى آن هم مبطل است ]
2 - و جماعتى گفتهاند : ركن آنست كه كم كردن آن عمدا و سهوا يا افزودن آن به عمد يا سهو مبطل باشد پس اين گروه جانب زياده را هم بر جانب نقصان عطف كردهاند