قوله : و امّا ما ذكره :
اين قسمت در حقيقت تفصيل آن جملهاى است كه قبلا اشاره شد و وعدهء بيانش را داديم يعنى جمله و لذا فرّعوا . . . و در حقيقت در اين قسمت به دليل چهارم طرفداران اصالة الاحتياط اشاره خواهد شد و طرف بحث ما مرحوم آقا وحيد بهبهانى در فوائد است : جناب وحيد در رابطه با ثمرهء مبحث صحيح و اعمّ سخنانى دارد كه در سه بخش خلاصه مىشود :
بخش اوّل : بنا بر قول به وضع الفاظ عبادات براى صحيح در ما نحن فيه يعنى باب اقل و اكثر و شك در جزئيّت نسبت به اكثر بايد اصالة الاحتياط كرده و انجامش دهيم .
بخش دوّم : بنا بر قول به وضع الفاظ عبادات براى اعمّ از صحيح و فاسد هم نسبت به اجزاء ركنيّه اگر شك در اقل و اكثر پيدا شد يعنى شك كرديم كه آيا فلان شىء جزء ركنى نماز هست يا نه باز بايد احتياطا بجا آوريم بخش سوّم : بنا بر قول به اعمّ اگر نسبت به جزئى از اجزاء غير ركنيّه نظير سوره نسبت به نماز شك كرديم البته جاى رجوع به اصل عملى نيست بلكه به اصالة الاطلاق تمسك مىكنيم و جزئيّت جزء مشكوك را با اين اصل برمىداريم و مىگوئيم اگر سوره در غرض مولى دخيل بود حتما بيان مىكرد و حيث اينكه در مقام بيان بوده و بيان نكرده معلوم مىشود دخيل نيست .
مرحوم شيخ اعظم ره مىفرمايند :
اوّلا اين نظر شخصى شما است كه مىفرمائيد بنا بر قول به صحيح عند الشك در جزئيّت اصالة الاحتياط جارى مىكنيم ولى رأى مشهور اين نيست زيرا كه مشهور اصوليين با اينكه در رابطه با وضع الفاظ عبادات
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 130
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص١٣٠