احتياط هم صلاحيت حاكميت را دارد .
مرحوم شيخ مىفرمايد : اين ملازمهاى كه ادّعا كرديد باطل است و قياس اصالة الاشتغال به امارات مع الفارق است و فرقشان در اينست كه امارات ظنيه كاشفيت ظنيّه از واقع دارند و با آمدن آنها ترديد و شك و عدم البيان مىرود و لذا آنها قدرت حكومت دارند ولى اصالة الاشتغال خود يك اصل عملى است كه با جريان آن شك و ترديد هرگز مرتفع نمىشود و با ادلّهء برائت در عرض هم و بلكه ادلّه برائت مقدم است كما ذكرنا ، فافهم هذا الفارق المذكور .
قوله : و اعلم ان هنا :
تا اينجا با عقيدهء مرحوم شيخ انصارى آشنا شديم و آن اينكه در باب اقل و اكثر نسبت به اكثر يا جزء مشكوك مثل سوره مثلا اصالة البراءة جارى مىشود چه برائت عقليه و چه شرعيه حال گروه ديگر از اصوليين كه در مدّعا با ما موافق هستند يعنى نسبت به اكثر برائتى هستند در دليل با ما فرق دارند يعنى استدلال كردهاند به يك سلسله استصحاب عدميّهء حكميه و موضوعيه كه به نظر ما اين استدلالات ناتمام است و لذا آنها را نقل و نقد مىكنيم و اهمّ آن اصول عبارتند از :
الف : استصحاب عدم وجوب اكثر : در دوران صغر و قبل از بلوغ كه اكثر بر ما واجب نبود بعد از بلوغ شك مىكنيم كه واجب شد يا خير ؟
استصحاب مىكنيم عدم وجوب اكثر را .
يا به بيان ديگر : قبل از اسلام كه اكثرى بر ما واجب نبود حال بعد از اسلام شك مىكنيم در وجوب آن استصحاب عدم جارى مىشود .
جواب ما : سابقا قبل از بيان ادلّهء ششگانهء احتياطىها اين اصل را
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 115
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص١١٥