چون اجمالا مىداند كه يا خود مطلقه شده و يا زن ديگر پس يا از پيراهن خود يا از جامه زن دوّمى بايد اجتناب كند . . .
قوله : و ممّا ذكرنا : از مطالبى كه در تنبيه سوّم بيان شد جواب شبههء صاحب مدارك داده مىشود و آن اينكه : صاحب مدارك مدّعى شد كه احتياط در اطراف شبههء محصوره واجب نيست و استدلال كرد به فتواى اصحاب در رابطه با وقوع نجاستى در داخل ظرف آب يا خارج آنكه در تنبيه اوّل بيان شد .
و مرحوم صاحب حدائق جوابهائى دادند كه مقبول نظر جناب شيخ واقع نشد و فرمود در اينگونه موارد موارد شبهه محصوره هم باشد اصحاب مىگويند احتياط واجب نيست و اين فتواى اصحاب فلسفهاى دارد و آن فلسفه در اين تنبيه بيان شد كه معمولا در اينگونه موارد يكطرفه شبهه كه خارج اناء باشد مورد ابتلاء نيست و هركجا چنين باشد علم اجمالى اثر ندارد و نسبت به طرف ديگر هم خطاب تنجيزى نمىآورد به بيانى كه ذكر شد .
آرى اگر در همين مورد فرض كنيم كه خارج اناء يعنى قطعه زمين هم مورد ابتلاء ما هست يا براى سجده يا تيمّم در اثر نبودن زمين ديگر و مهر سجده در اين صورت هر دو مورد ابتلاء است و ما مخاطبيم به اينكه يا از وضو با آب نجس بايد اجتناب كنيم و يا از سجده و تيمم بر ارض نجسه ما در همينجا هم خواهيم گفت : يجب الاحتياط ولى حكم به عدم وجوب احتياط در سايهء عدم ابتلاء است .
قوله : و يؤيّد ما ذكرنا :
صحيحهء على بن جعفر از امام هفتم ( ع ) هم مؤيّد گفتار ما است توضيح اينكه : شخص خوندماغ شده و در اين بين عطسه كرد و ذرّات كوچك خون
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 277
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٢٧٧