1 - اجماعات منقوله ظاهرا و صريحا .
2 - ادلّه محرمات به ضميمه قاعدهء احتياط عقلى . . .
3 - اخبار فراوانى كه دلالت مىكنند بر وجوب احتياط و به برخى از آنها اشاره مىكنيم :
الف : حديث نبوى : ما اجتمع الحلال و الحرام الّا غلب الحرام الحلال كه نتيجه غلبهء حرمت و به فعليت رسيدن آن لزوم ترك و اجتناب است و ترك حرام واقعى ممكن نيست مگر به اجتناب از هر دو طرف و انائين مشتبهين از اين قبيل است .
ب : حديث نبوى : اتركوا ما لا بأس به حذرا عما به البأس و در انائين مشتبهين حلال واقعى را هم ترك كنيد تا مبادا در دام حرام بيفتيد و اين ميسور نيست مگر با احتياط كردن يعنى من باب المقدّمه هر دو طرف را ترك كردن و هذا هو المطلوب .
حال اين دو حديث اگرچه ضعيف السند هستند در اثر اينكه مرسله هستند ولى شهرت فتوائيه ضعف سند را جبران مىكند .
ج : دع ما يريبك الى ما لا يريبك پس از انائين مشتبهين بايد دورى كرد .
د : ضريس از امام راجع به روغن حيوانى و پنيرهاى موجود در سرزمين مشركين مىپرسد كه آيا حلالند يا حرام ؟ پاكند يا نجس ؟
امام مىفرمائيد : آن روغنها و پنيرهائى كه يقين داريد كه با حرام مخلوط شده در اثر اينكه اليات غنم با روغن مخلوط شده و . . . حرام است و حق خوردن آن را نداريد و امّا اگر چنين علمى نداريد بلكه مجرّد شك بدوى است حلال است و خوردن آن جايز است كيفيت استدلال : امام ( ع ) فرمود :
در صورت خلط حرام است و اختلاط دو گونه است :
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 241
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٢٤١