نداريم كه دفع هر ضررى از جلب هر منفعتى اولى باشد در نزد عقلاء و ثانيا . . . قياس ما نحن فيه به باب ضرر و نفع دنيوى مع الفارق است زيرا كه در دوران امر ميان ضرر دنيوى و منفعت دنيويه كه دفع ضرر را مقدم مىدارند براى اينست كه در جانب منفعت مجرّد عدم النفع است ولى ضررى نيست بر خلاف ما نحن فيه كه در جانب وجوب مجرّد عدم نفع نيست بلكه مفسده و ضرر است و در دوران امر ميان دو ضرر يا مفسده مساوى جاى ترجيح نيست و خلاصه ما نحن فيه را بايد به باب دوران بين الضررين مقايسه كرد نه باب دوران بين نفع و ضرر .
قوله : و امّا الاخبار :
و امّا دليل دوّم شما كه اخبار توقف بود جوابش اينست كه اين اخبار هم به قرنيه تعليلى كه در ذيل اكثر آنها آمده ظهور دارند در باب شبهات تحريميه كه دوران بين حرمت و غير وجوب است و شامل دوران بين محذورين نمىشوند بدليل اينكه در ذيل روايات آمده : فان الوقوف عند الشبهات خير من الاقتحام فى الهلكات يعنى ترك اقدام در شبهه بهتر است از افتادن در هلاكت به واسطه اقدام و آنكه اقدام به آن و انجامش فقط موجب افتادن در هلاك است شبهه تحريميه است نه ما نحن فيه كه در اينجا هركدام از فعل يا ترك بطور مساوى ممكن است سبب افتادن در هلاكت باشد .
قوله و ظاهر كلام السيد :
اين كلام اشاره به دليل هفتم اين گروه دارد و آن اينكه سيّد صدر براى تغليب جانب تحريم به اخبار احتياط هم تمسك نموده كه شيخ ره مىفرمايد :
و هو بعيد زيرا كه اخبار احتياط مال مواردى است كه احتياط و احراز واقع ممكن باشد و در دوران بين محذورين احتياط ممكن نيست پس جاى اين اخبار
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 176
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص١٧٦