( طائفه چهارم - اخبار تثليث )
چهارمين و آخرين طائفه از احاديثى كه اخباريين به آنها تمسك نمودهاند روايات تثليث است يعنى رواياتى كه پيامبر اكرم ( ص ) و ائمه ( ع ) طبق آن روايات امور را به سه دسته تقسيم نمودهاند و امتياز اين روايات نسبت به سه طائفه قبل در اينست كه آنها مخصوص به شبهات تحريميه نبودند ولى اين روايات خاص به شبهه تحريميه هستند كه مورد بحث ما است حال مرحوم شيخ از اين روايات هم به عنوان نمونه در حدود سه روايت نقل مىكنند :
روايت اوّل : مقبولهء عمر بن حنظله : در اين حديث نخست سخن از حكميت و فتوا در مقام نزاع است سپس به مسئله تعارض حديثين منتهى مىرسد و امام ( ع ) ملاكهاى ترجيح را ذكر مىكنند كه خذ باعدلهما و اصدقهما و اورعهما و بعد سؤال و جوابهائى مطرح مىشود تا مىرسد به اينجا كه امام ( ع ) مىفرمايد : خذ بما اشتهر بين اصحابك ودع الشاذ النادر و سپس علّت مىآورند به اينكه : فان المجمع عليه [ مشهور ] لا ريب فيه سپس مىفرمايد :
انما الامور ثلاثة امر بين رشده [ حق بودنش معلوم است مثل شرب الماء ] فيتبع و امر بين غيّه [ ضلالت و بطلان آن معلوم است مثل شرب الخمر ] فيجتنب و امر مشكل [ مثل شرب توتون ] يردّ حكمه الى اللّه و رسوله ( ص ) سپس حضرت ( ع ) استشهاد مىكنند به كلام نبوى كه حضرت ( ص ) فرمود : حلال بين و حرام بين و شبهات بين ذلك فمن ترك الشبهات نجى من المحرمات و من اخذ بالشبهات وقع فى المحرمات و هلك من حيث لا يعلم .
آقاى اخبارى به حكم اين حديث مدّعى وجوب احتياط در شبهات حكميه تحريميّه است و مرحوم شيخ حد اكثر تلاش را جهت موجه ساختن